Buszując w czasie zakupów w Auchanie natknąłem się na ciekawe urządzenie – tuner DVB-T do komputera, z antenką i wyjściem USB. Cena była wprawdzie dość atrakcyjna, bo tylko 44,99PLN, ale to może przecież być dla kogoś za dużo, więc oczywiście ten tuner można nabyć teraz w promocyjnej cenie za jedyne… 49,99PLN 😉
Tylko dlaczego to wisi obok siebie!?!?
PONO to po hawajsku „sprawiedliwość” – w tym przypadku dla muzyki. A ten pan po lewej to Neil Young. Jako artystę najlepiej cechuje go przymiotnik „bezkompromisowy”. Neil Young jest też całkowicie bezkompromisowy, jeżeli chodzi o jakość dźwięku – na każdym etapie. Nie uznaje bezprzewodowych nadajników do gitary, gra oczywiście na starym wzmacniaczu, jego stosunek do sprawy „analog czy cyfra” albo „winyl czy CD” wydaje się więc być oczywisty. I tak jak większość świadomych muzyków prawdopodobnie cierpi z powodu nowoczesnych środków produkcji i reprodukcji muzyki. Ale zupełnie inaczej niż większość – ciągle chce coś z tym robić.
Chciałbym poświęcić trochę miejsca błędowi często spotykanemu, a wynikającemu trochę z niewiedzy czy braku doświadczenia a trochę z… dostatku. To nie jest błąd, przed którym można się ustrzec w pięć minut, raczej trzeba się pilnować przez cały czas.
Drugi odcinek, moim zdaniem nie tak dobry jak pierwszy, ale jako serial zapowiada się ciekawie, więc ku pamięci zamieszczam 😉
Nagrywamy ślady. Najpierw bębny, potem bas, gitary, klawisze, wokale… Nie my to będziemy zgrywać, zespół chce tylko ślady – albo sami będą coś z tym próbować zrobić (ale im nie wyjdzie, no bo niby jak), albo dadzą komuś do zgrania. A ponieważ wszyscy czasem popełniamy ten „błąd czwarty”, to realizator, który te ślady dostał do zgrania, zapyta: „kto wam to, k…, nagrywał?”
nagrywamy.com 