Już wiemy, że im mniejsza impedancja słuchawek, tym większą moc możemy uzyskać ze wzmacniacza. Ale to nie koniec wniosków z prostego wzoru P=U²/R. Niestety, są dość dołujące – zwłaszcza dla urządzeń zasilanych ze złącza USB.
Jedźmy dalej. Rozważania w poprzedniej części dotyczące poziomu wyjściowego opierały się na założeniu stałego, znormalizowanego poziomu -10dBV. Ale współczesne interfejsy mają nie tylko takie wyjścia – wręcz przeciwnie – przecież wszędzie mamy właśnie regulację poziomu wyjściowego! Załóżmy, że godzimy się z nieuniknionym – nie będziemy mieli identycznych poziomów na wejściu i na wyjściu, trudno. Spróbujemy za to ustawić podobne, bardzo podobne – trochę więcej czy trochę mniej – może być, nawet lepiej, że trochę więcej, będzie lepszy przester.
Podstawowym sygnałem zakłócającym jest przydźwięk sieciowy. Przydźwięk sieciowy ma bardzo różne „kolory” i po jego brzmieniu oraz analizie widma możemy z dużym prawdopodobieństwem powiedzieć, skąd się wziął i jak się go pozbyć. Wszyscy wiemy, że częstotliwość sieci wynosi u nas 50Hz. Tymczasem bardzo rzadko spotykamy się z przydźwiękiem o częstotliwości tylko i wyłącznie 50Hz.
Impedancja – co to jest? Definicję znajdziemy łatwo w wikipedii, jak możemy przeczytać, jest to „wielkość charakteryzująca zależność między natężeniem prądu i napięciem” (no cóż, po prostu prawo Ohma). Uwaga – nie można przestawić wyrazów i napisać ładniej po polsku „między natężeniem i napięciem prądu” – bo prąd nie ma napięcia!
Kolejny komentarz i kolejny sposób realizacji pompki. W zasadzie rzecz oczywista, i pisałem, że tego typu oczywiste rozwiązania mnie nie interesują. No tak, mnie nie, ale może dla kogoś będzie to interesujące? Zabaw z bramką i kompresorem ciąg dalszy – kolejne dwa sposoby uzyskania TEGO efektu.
nagrywamy.com 