Ha! Kto ich nie zna! Ja w każdym razie baaardzo długo, ponad 30 lat, jeszcze z Nurtu. No i są z Poznania 😉
Acid Drinkers od lat wyznaczają standardy, tym bardziej miło, że Popcorn wyraził życzliwe zainteresowanie moją zabawką, i cieszę się, że DAW-AMP okazał się podczas pracy nad nową płytą przydatny.
Czytaj dalej
Znany zespół VADER wydał właśnie swoją najnowszą płytę, zatytułowaną TIBI ET IGNI. Piszę o tym dlatego, że nagrania powstały, jeżeli można tak powiedzieć, przy znaczącym udziale DAW-AMPa – no to muszę się pochwalić! 😉
Jak wiemy z poprzednich części, reamping, przynajmniej z użyciem DAW-AMPa, jest procesem w zasadzie bezstratnym. W zasadzie, bo nic się nie zmienia poza trochę większym poziomem szumów. Nie przeszkadza to za bardzo, bo wzmacniacze szumią i brumią mocniej, ale fakt pozostaje. Okazuje się jednak, że korzystając z reampingu czasem możemy w łatwy sposób zmniejszyć szumy i zakłócenia.
Czy to dobrze, czy źle, że brzmienie się zmienia? Raczej źle, bo chcielibyśmy, żeby powerbrake jednak nie zmieniał brzmienia, a przynajmniej w sposób niesłyszalny. Z tym jednak, przynajmniej w pewnym stopniu, niestety musimy się pogodzić – bo powyższe testy zakładają, że sam głośnik brzmi tak samo przy krańcowo nawet różnym wysterowaniu, a przecież to oczywista nieprawda.
Głośnik to zasadniczo cewka. Impedancja cewki rośnie wraz z częstotliwością, praw fizyki pan nie zmienisz. I znów – głośnik zasilany ze źródła o małej impedancji wyjściowej (czyli wzmacniacza) brzmi, jak brzmi, i napięcie na jego zaciskach nie zmienia się w zależności od częstotliwości. Ale jeżeli impedancja wyjściowa źródła jest wyższa, niż impedancja nominalna głośnika, to mamy problem.
nagrywamy.com 